bu zamana kadar yaşadığım en büyük hayal kırıklığı boş zaman ile ilgili oldu galiba.
üniversite sonrası bizi öyle bir keklediler ki siz şöyle özelsiniz, siz böyle özelsiniz, aman şu işler size göre değil, aman sen yazılımcı adamsın, aman o işler sana göre değil vs diye.
okul sonrası boş durmamak için girdiğim işi bırakmıştım sırf biraz birikmişim var diye. lan çalışmıyorum, para da var o dönem ki önümde deli gibi de boş vakit var.
hah işte bu dönem net olarak hayatımın en kötü dönemidir. haddinden fazla boş zamanın ne kadar tehlikeli olabileceğine aklım şaşırmıştı.
evde boş boş takılıyorum olmuyor, dışarı çıkıyorum bir süre sonra sıkılıyorum olmuyor, arkadaşlarla buluşmak zaten zor çünkü herkes işte derken olmuyor, bilgisayar oyunu oynayayım diyorum olmuyor, bisiklet sürmeye çıkıyorum olmuyor vs derken gerçekten psikolojik olarak kötü etkilenmeye başladığım bir dönemdi.
hangi uğraş olursa olsun en fazla birkaç saat onunla ilgilenebiliyorsunuz, ya yok nasıl anlatayım bilmiyorum.
o dönem için sağlık sorunlarım da gelişmeye başlamıştı kilo alma gibi şeyler haricinde; yok yani nasıl anlatayım bilmiyorum.
zihnim bildiğiniz benimle dalga geçiyordu, halbuki başlangıçta boş zaman diye düşünüyordum. İnsan zihni o kadar değişik düşüncelere giriyor ki anlamak mümkün değil.
o dönem sonrası her zaman zihnimi oyalayabilecek bir şeyler bulmaya çalıştım ki hala da öyle. insanın zamanının olması çok iyi bir şey ama fazla zamanının olması kesinlikle çok kötü bir şey.
hayatımda öyle pek fazla kırılma noktası olmadı çünkü az çok belli kalıpların dışına çıkmayan birisiyim fakat olduğu dönemlerde de vesile olan sebeplerin etkisi fazla idi.
daha önce deneyimleyen var mı acaba aramızda bu duyguyu? galiba lise - üniversite gibi insan beyninin olgunluk çapına yaklaştığı ve düşüncelerinin oturmaya başladığı çağda bir evladım olsa idi onun bu kadar boş zamanı olmasına izin vermezdim.
düşünüyorum ama aklıma daha ciddi bir kırılma anı gelmiyor gğnlğk hayatla ilgili.
acaba neden dışarıdan görüldüğü gibi değil ki bu durum? o dönem için elde maddi kaynak var, zaman var.
İşten ilk çıktığımda ben de aynı durumdaydım ilk birkaç ay. Bok gibi durum
valla askerlerin neden boş bırakılmadığını daha iyi anlıyorum
kapitalist düzen kapitalist çizgilerin dışına çıkınca adamı rahatsız ettirir. Bir de çevremizdeki beton çevrede insanın yapacak bişeyi olmaz tabi.