bir defasında sabah hafif soğuk olunca - len monta gerek yok, yağmurlukla da bisiklet sürülür - diyip uzun mesafe bisiklet sürmeye çıkmıştım ve yağmurluğu sürüş boyunca hiç çıkarmadım. sonra da hava normal sıcaklığına dönmüştü ki zaman zaman 20 li derecelerin sonlarına yaklaşmıştı.

bir ara nabzımın düz asfalt yolda 13 - 14 km hızla giderken 150 lere çıktığını hatırlıyorum. ben bunu yaklaşık 1 yıldan daha fazla süre o anın beslenme düzeni ile olduğunu zannetmiştim.

daha sonra farkettim ki herhangi bir insan glikojen depolarını o kadar kısa sürede ve o tempoyla tüketemezmiş.

daha 10. kilometrede bir anda evde kesilen elektrik gibi bacaklarımda enerji tükenmişti ve sorun bunun bir anda olmasıydı. ha bendeki yağmurluk düzgün hava alabilen bir model değildi ve kalındı, teri de bir türlü dışarı atamadığım için vücut ısım hayvani derecede yükseliyor ve onunla birlikte nabız da yükseliyordu.

hayatımın en zor 50 km si idi desem yanılmam galiba. bir arada düz yolda 9 - 10 km hızlarda zone 3 lerde takılıyordum.

daha sonra biraz araştırdıktan sonra bu durumun özellikle ekstrem sporlarda ciddi bir sorun olduğunu ve giyinmenin de aşırısının iyi olmadığını öğrendim.

öyle ki vücutta gereğinden fazla ısı tutan ekipmanlar yüzünden hipotermi tehlikesi bile olabiliyormuş ekstrem sporlarda.

yani incecik yağmurluğun beni soktuğu o durumu görünce bende bir aydınlanma oldu ve asla eskisi kadar kalın giysiler tercih etmemeye başladım.

ha bu arada soğuk havalarda bisiklet sürerken sizi ne üşütecek ne de fazla ısıtacak kıyafetler tercih edililiyormuş; ilk dışarı çıktığınızda hafif üşüseniz de bir süre sonra ısınıyorsunuz.

çok ekstrem koşullarda sürmüyorsanız gayet yeterli oluyor. ben zor yoldan öğrendim. 🙂

he bu arada kış giyimi için tüyolarınız var mı?

genellikle kaç kat giyiniyorsunuz üşümemek için?