Devrim arabalarının yapıldığı dönemde iktidarda Cemal Gürsel başkanlığında milli birlik komitesi var. Yönetim kadrosu subaylardan oluşuyor. Cemal Gürsel liderleri olarak görünse de aslında komitenin emrivaki ile başa getirdiği ve etkin olmayan bir komutan.

Komite idare görevleri içinse yine sivilleri görevlendiriyor ve mevcut bir çok devlet kadrosunu da olduğu gibi bırakıyor. Haliyle özellikle planlama teşkilatı, devlet demir yolları gibi projeye taraf bir çok kurumda demokrat partililer yer almakta. Dolayısıyla devlet kurumları fikren dışa bağımlı sisteme meyilli.

Ayrıca o dönem Türkiyesinin ekonomik durumu kötü. Türk lirası iki kere devalue edilmiş ve enflasyon görülmüş durumda. Halkın ekonomik anlamda yönetime baskısı büyük ve askeri yönetim asgari olarak ekonomik ve yönetsel durumu toparladıktan sonra yönetimden çekilmeyi hedefliyor.

Dolayısıyla başladığı günden itibaren bir çok karalama kampanyası ile karşılaşan devrim projesi sokağa atılmış para imajını yıkamıyor ve yönetim bu büyük projeyi devam ettiremiyor.

Maalesef ulu önder Atatürk ün demiryolları havacılık ve sanayileşme konusunda gösterdiği vizyon sürdürülememiş. Öyle olsaydı (Cumhuriyet ilanı sonrası bir çok sanayinin tarım ürünleri ile finanse edilmesi gibi) mutlak bir ekonomik formül bulunup yerli otomobil fabrikası kurulabilirmiş. Zira Can beyin de dediği gibi prototip çok vizyoner ve başarılı olmuş.

Umarım bu ülke bir çağı daha politik hatalarla kaçırmaz.