Babamın vefatından sonra eşyalarına dokunmaya pek elim varmamıştı. Geçen hafta memlekete gittim. Valide hanım "Oğlum, babanın eşyalarını hep dağıttım da şu torbada belgeler var. Onları ele de gereksizleri atalım" dedi. İçlerinden bu kağıt da çıktı. Herhalde bir organizasyon falan planlanmış, liste yapılmış. Üzülürüm derken kahkaha attım. Ne lakaplar var 😄
😀
top yusuf kimse; şimdi yakınları görür, diğer isimlerden ne bileyim tam konum tespit edilir falan 😀
Bizim oralarda lakabınla hitap edilmiyorsan sevilmiyorsun demektir. Lakabı ile gurur duyardı herkes. Oradaki top kelimesi şimdiki gibi kötü anlamda kullanılmıyordu. Ya askerliğini topçu olarak yapmıştır ya da ramazan topunu patlatıyordur. Örneğin bir bacağında kalça çıkığı olan ve topallayarak yürüyen bir abimiz vardı. Ayakkabısının çıkardığı sesten dolayı "cıgıdık" dediler. Ne kızar ne içerlerdi. Aksine gurur duyardı. Çünkü toplum tarafından kabul görmüş ve seviliyorsun demektir. İlçede en çok müşterisi olan ayakkabı tamircisi oldu sonra.
@memedeath şaka yapıyorum hocam, bizim köyde de öyle. gonnuk, gabiç ilk aklıma gelen örnekler.
Rahmetli halı saha kadrosunu yazmış. Lakaplar müthiş hepsi kahkaha attırdı. Top Yusuf adsfdgrh 😀
Hovarda anonim takılıyor anlaşılan 😅.
https://www.instagram.com/reel/DZFuW7iAAQZ/
Benim de aklıma bu video gelmişti kağıdı okurken 😄
yarım gavur güzelmiş. yarım porsiyon gibi 😁
Eskiler böyle, babamın da bütün arkadaşlarının lakabı var 🙂
Belki Anadolu'da küçük yerlerde hala vardır bu gelenek. Yani lakap vardır da, lakabının olmasının bir kabul görme ve gurur duyma vesilesi olması durumu.
Yiğit namı ile anılır. Parka, nerden geliyor anlayın.🤣🤣
Hiç öyle düşünmemiştim. Aydınlandım.
Allah rahmet eylesin...
Amin. Herkesin ölmüşlerinin canına.
@memedeath: Amin....
Nur içinde yatsın babanız.
Bizim rahmetli pederin çevresinden ilk aklıma gelenler: Tank İsmail, mantar Hüseyin.
Neden mantar acaba?
@memedeath bodrumunda kültür mantarı yetiştiriyordu 🙂
Ulan beee. İnstada Twitter paylaşılsa tutacak gönderi