son bir senedir evdeki kulaklıklar, bisiklet parçaları, elektronik zımbırtılar vs her neyse fazlalıkları elden çıkarmaya çalışıyordum ve tutulan ürün ya da marka gerçeğiyle bir kez daha karşılaştım.

ulen b marka diğeri kadar tutulmasa da performans olarak c markadan 2 gömlek daha iyi fakat daha ucuz ama millet gene gidip c marka ürünler alıyor.

yani aynı kalite olan ürünlerde de benzer durum var, bilinen ürünün ölüsünü satabiliyorken bilinmeyen ürünü sıfır ayarındayken yarı fiyatına satamıyorsun.

atıyorum fiio amfi ya da shanling ürünler vs satarken hem hızlı hem de daha az zararlarla satarken bilinmeyen ama sağlam ürünleri neredeyse çeyreğini yakın fiyatlara elden zor çıkardım.

bir uğraşta ilerlemek istersem muhtemelen bilinen markalardan devam edeceğim, satma durumunda gerçekten elde kalan çok fazla şeyle karşılaştım.

bisiklet için fazlalık olan sıfır parçalar satıyorum mesela; shimano vs olunca ilanda fazla kalmadan giderken daha az bilinen ürünleri yarı fiyatına satamıyorum.

marka, bilinirlik vs gibi konuların insanların psikolojisi üzerinde etkisi nedir acaba?

neden bazılarımız fiyat performansa bakarken toplumun genel çoğu daha güvenli seçeneklere yönelir?

ya da biraz daha ileri gideyim; neden elma gibi markalar piyasaya herhangi bir şey sürdüklerinde insanlar sorgulamadan tercih ederler?

aynısı samsung ya da başka markalar için de geçerli. değer kaybını konunun dışında tutuyorum. mesela ıp 16 da ekran 60 fps idi, yıla baktığımızda acayip saçma idi fakat satış rakamlarına baktığımızda pek de şey değildi.

ne zaman elma düz modelde 120 ye geçti o zaman kullanıcılar ooo 120 moduna geçti, halbuki 1 sene önce hatrı sayılır bir kesim 60 neyinize yetmiyor diyordu.