Nereden baksam 10 yıldır bu tip oyunlar oynuyorum. Dday ile başladım, dota ile devam ettim. MapHack'i çıktıktan sonra HoN'a, HoN paralıya dönünce LoL'e, dota 2 çıkınca da dota 2'ye geçtim, dota 2'den devam ediyorum 🙂

Bunca tecrübenin ardından izlenimim şu: haftada 2 bilemedin 3 gün. Totalde 10 saati geçmeyerek, sadece rakibi yenme değil de keyif alma kafasında oynandığında bundan keyiflisi yok.

Ha olur da kaptırdınız, o 10 saat çıktı 50 saate, sizin kadar çok oynayan tanıdık kalmadı takımınıza doluştu ruslar, voice chatten "dobroşki trakşo noobi! suka sukaa!" diye sövüyolar, şöyle klavyeden 1 metre kadar uzaklaşıp ya ben ne yapıyorum diye bir sormakta fayda var.

Gençlerin gelişimi denmiş yukarıdaki yorumlarda, futbol takım ruhunu ne kadar kazandırıyorsa bu ve bu tarz oyunlar 5 katı kazandırıyor diye düşünüyorum. El göz koordinasyonudur, hızlı karar verme becerisidir... Bağımlılık derecesine ulaşmadığı sürece güzeldir bi zararı yoktur. (bence tabi bunlar)

E-spor olarak çok fena ya. Bu oyunda gelişmenin sınırı yok çünkü. Oynattığın karakterin ne yaptığını öğrenmeyi geçtim, bütün hero kombinasyonlarını, hangi heronun hangi itemla nerden nereye zıplayabileceğini falan bilebilmek, o hareketin yapılabileceğini önceden tahmin etmek, mikro management makro management, ucu bucağı yok. Günde 10 saat oynadığım zamanları bilirim, ki hırslı oynuyordum, yine de hergün yeni bir şeyler öğreniyordum.

Son olarak da; oo look at it go! 🙂