Hayatımda hiç oynamadım. Yani insanların karakterlerle kurduğu bağı, oynanışı vsyi deneyimleme şansım olmadı. Zaten oyunlar genelde beni sarmıyor artık açıkçası. Sıkılıyorum hemen. Neyse bu benim sorunum. İki oyun da çok olay olunca inceleme videolarını izledim ikisinin de. Biliyorum oyunları yani. Bence ikincinin hikayesi ilkine göre çok daha iyi. İlki çok da ilgi çekici gelmemişti bana. İyi ama sıradışı değildi. Fakat ikinci oyununki hoşuma gitti. Dost Kayaoğlu'nun da bahsettiği "herkesin kendi açısından haklı olduğu" fikrini hayatta da sürekli düşünür dururum. Bu bağlamda hikaye ve anlatım şekli ilgimi çekti. İkincisi net olarak daha iyi olmuş. Her ne kadar insanlardaki bu "şiddetli öfkeyi" anlayamasam da ısınamamalarına anlam verebiliyorum. Ben oyunu oynamadığım için net bir şey söyleyemiyorum fakat iki tarafı da göstereyim derken oyuncuların nefret ettikleri ve belki de ilgilerini çekmeyen karakteri bilmem kaç saat oynamak zorunda bırakılmak can sıkıcı olabilir. Ben çok takılmazdım bu meseleye herhalde. O yüzden aslında olay yine zevkler ve renklere geliyor. Seven sevdi, sevmeyen de sevmedi. Bu kadar basit aslında. Ama başkalarının zevkine saygı duymayan geri zekalılar yüzünden olay çok büyüdü. Hele ki sevenlere "para alıyor" demek tam dangalaklık.