bugün iş yerinde birisinin işine son verilme kararına gidildi galiba ve bu durumdan dolayı kendimi biraz suçlu hissediyorum. acaba kuruntu mu yapıyorum?

hikayeyi anlamanız için uzun tutacağım.

3 yıllık eski çalışan ayrılınca yeni bir çalışan arayışına gidildi. biraz disiplinli bir yer olduğu için başlangıçta kısa süreli kontratlar, eğer iş anlamında beklentiler karşılanıyorsa da ya sözleşme uzatması ya da direk kadroya geçiliyordu.

neyse bu sürede 2 kişi denendi; birisi biraz deneyimsizliğinden diğeri de iş yeri ile daha ikinci günden ters düşünce gönderildi.

şu anki çalışan arkadaş daha önce o işi yapmış birisi olunca beklentiler biraz daha iyiydi tabi. çocuk standart bir şekilde çalışıyordu fakat çok dağınık çalışıyordu. bizim bölümde ana ekip 4 kişi ve önceki arkadaş ayrılmadan önce herkesin iş standardı oldukça benzerdi ve uyum oldukça iyi idi.

çocuğa yardımcı olmaya çalışıyoruz sonuçta yeni, uyum sağlasın diye fakat bir süre sonra diğer arkadaşlar işe başlayalı 1 ay oldu diye bazı konularda geri durmaya başladılar.

ben de uyum sağlasın diye yardımcı olmaya çalışıyorum falan ama bir taraftan da kendi işlerime odaklanmaya çalışıyorum derken çocuk göze batmaya başladı.

söylüyorum bak şunu şöyle yap, bunu böyle yap diye. bir şekilde uyumlu olamadık, sorun şu ki arada kalan işler bana kalıyordu. diğer arkadaşlara da kalıyordu fakat onlar umursamıyorlardı, yani pek de dokunmuyorlardı. ee bu sefer de işler aksıyor.

geçen ay çalışanın olmadığı gün ekip toplandı ve iş konusunda rapor istendi. hepimize sorular soruldu fakat ben arkadaş yenidir, belki uyum süreci uzundur vs diye geçiştirdim.

dün ekipten birisi izinli, ben tatilde, diğeri sabahçı ve bahsettiğim çalışan ise akşamcı idi. tabi işler aksatılmış, sabah gittiğimde yine bir ton iş vardı. yani dünün işi bugüne bırakılmıştı ki iş yerinde pek hoş karşılanan bir durum değil.

müdür durumu dün farkediyor ve sabah geldiğinde yapılması gereken bir ton işin masada bırakıldığı görünce biraz kızıyor. tabi çalışma saati planlarını o hazırladığı için dün öğleden sonra kimin çalışmadığını bilmediğimi düşünüp benimle durum ile ilgili konuşmak istediğini söyledi.

bu sefer biraz da sitemli bir şekilde durumu geçiştirme, açıkça durum ile ilgili ne düşünüyorsun söyle gibi bir şeyler söyledi.

sabah kızgınlığı ile durumdan memnun olmadığımı vs belirttim ki normalde bu tarz konularda oldukça anlayışlı bir insanım. bilmiyorum işte, sabah standart işimi kafam rahat bir şekilde yapmak varken o arkadaşın arkasını toplamak zorunda kaldım ve bütün iş günüm koşuşturmaca ile geçri. aslında yanlış bir şey yapmadığımı biliyorum fakat gene de biraz suçlu hissediyorum kendimi.

ha bunda suçlu hissedecek bir şey yok diyebilirsiniz, olayın patladığı nokta da şu. müdür son topu bana atıp durumu onaylattıktan yaklaşık 1 saat sonra insan kaynakları geldi ve arkadaş ile konuştu. sonrasından haberim yok. ik görünce az çok ne olduğunu tahmin etmek zor değil sanki, belki de bir uyarıydı bilemiyorum.

bilmiyorum, kendimi sebepsizce garip hissediyorum. muhtemelen bardağın son damlasını ben taşırdım. ha bu arada bir taraftan da kendimi rahatlatmaya çalışıyorum o bardağı dolduran çalışan arkadaştı diye.

benim için yorucu olan kısım ise hep birilerinin arkasını toparlamaya ya da arasını düzeltmeye çalışıyorum. aman o onunla kötü olmasın, aman iş biraz daha düzgün olsun diye birilerinin açıklaeı ben kapatmaya çalışayım. halbuki sanane? işini düzgün yaptıktan sonra sanane diğerininin işlerinden.

konu nasıl buraya geldi bilmiyorum, sonuç olarak muhtemelen birisinin işinin sonlanmasında son karar bana bırakıldı ve biraz da sinirli olarak o kararı ben verdim gibi duruyor. yalıış yapmadığımı düşünsem de kendimi suçlu hissetmiyor değilim, yanlış bir şey mi yaptık acaba?