Son zamanlarda gördüğüm en anlamlı Tweet. Özellikle üniversite hayatımda, sürekli birşeyleri, birilerini eleştiren insanlara denk geldim. Kimi zaman sistemi, kimi zaman hocaları, kimi zaman öğrencileri. Fakat hiçbiri de bir çözüm önerisi üretmiyordu. Yada elini taşın altına koyup, o beğenmedikleri öğretim görevlilerinin yerine geçmeyi bile beceremediler. Neyse, böyle insanlardan uzak olmanız dileğiyle...
Hmm.... Boğaziçililere ve doktorlara ne olduğunu gördük. Ülkede eylem hakkın yok. Fikrini söyleme hakkın yok. Ne yapabilirisin? Şu millete eleştirdikleri için laf edenlerden bir tane çözüm önerisi göremedik bugüne kadar... "Çözümün parçası olun" vs. bilmemne. E senden görelim madem çözüm de örnek alalım? Çözümü insanlar mı üretecek? Eğer ki devletin sorunu çözüm bulamamak olsaydı haklısın derdim. Ama olay böyle değil. Bu dediğiniz, sanki ortada bir sorun var devlet çözüm bulmaya çalışıyor da bulamıyor anlamında. Öyle mi durum? Devlet çözüm bulamadığı için vatandaşlar mı bulmalı? Yoksa devletin çözüm bulmaya niyeti mi yok? Vatandaşın görevi çözüm bulmak değildir sorunları göstermektir. Devletin görevi çözüm bulmaktır.
Ben daha özel bir alan için böyle bir değerlendirmede bulundum. Biraz daha genele çıktıkça bireysel etki azalacağı için çözüm sağlanamaz zaten. Ancak bu seviyede de pozitif ve objektif eleştiri yapmak gerekir. Şartların iyi okunması ve değerlendirmelerin ondan sonra yapılması gerekir.
Bu tür paylaşımları genelde ben mağdur suçlama olarak görüyorum. Sistemde zaten edilgen durumda olan bireylerin, kendi bireysel zararlarına bile olsa sistemi değiştirmek için çaba harcamalarını istemek bence adaletsiz bir yaklaşım. Mesela patronu eleştiren bunun yerine nasıl bir değişim yaratabilir? Kendi işini mi kuracak, çalışma arkadaşlarını mı örgütleyecek, kanuna dayanan haklarını bireysel olarak mı arayacak, ne yapacak? Kendini kurban etmeden kendisinin ya da başkalarının durumunu nasıl iyileştirecek?
Sistemsel sorunlar tek başına bireylerin çabalarıyla çözülemez, bunun için örgütlü çaba gerekiyor. Ülkemizde de bu tür sorunların çözümünde yer alabilecek oluşumların işlememesi benim görüşüme göre rastlantı değil.
Haklısınız. Ben son zamanlarda gördüğüm bazı örneklere dayanarak böyle bir değerlendirmede bulunmuştum. Ama Tweet biraz daha geneli kapsıyor. Daha ufak bir pencereden bakıyordum anlayacağınız. Tabiki o seviyelerde bireysel çabalar birşeyi değiştirmez ama benim verdiğim örnekte birkaç sene içinde sonuç alınmaya başlanabilir 🙂
Tam da aklımdan geçeni söylemişsiniz. Öğrenciye bunu bir yap dedikten sonra yapmayıp, sonra iyi öğretemiyorsunuz eleştirisinden sonra çözümü de üretmeyince hiçbir anlamı kalmıyor işin. Bu nedenle önce verileni yapmalı ki eleştirisinin sonucunu görebilsin.
Türkiye'de yaşıyorsan böyle insanlardan uzak duramazsınız kardeş. Bunlar her şeyi eleştirir ama kendisinin bu ülkeye gram faydası dokunmamıştır. Zaten böyleleri ülkenin hayrına işlere de girmez. Kesesini doldurup s.ktir olup gitme derdindedir. @kman senin bahsettiğin kişiler konu edilen kişiler değil. Burada sözü edilen kitle anladığım kadarıyla hiçbir çaba sarfetmeden laf kalabalığı yapan israf kitle. Kimse, çabalayıp devlet tarafından yarı yolda bırakılan kitleye bunları söylemez.
Beni en iyi siz anlamışsınız 🙂 "hiçbir çaba sarfetmeden laf kalabalığı yapan kitle" ve buna ek olarak hiç alakası, yetkinliği olmadığı konularda saçma sapan eleştirilerde bulunan kimseler...
Kadro çıkmıyor, çıksa eleştirdiğim akademisyenlerin yerine geçip ideallerimi sergileyeceğim. Şimdi kadro çıkmamasını eleştirince elimi taşın altına sokmuyor mu oluyorum? Öğrenciliğim boyunca hocalarımda yanlış gördüğüm tavırları eleştirdim. Kavga etmek zorunda da kaldım, koskoca insanlar tarafından hakaret de yedim. Binlerce lira kazanarak hiçbir iş yapmayan insanların entrikalı gruplaşmasının arasında kaldım. Beni destekleyen hocam da oldu çekimser kalan da. Sonra kadro vaadi verdiler ve 2 senedir oyalıyorlar. Gördüm ki eyyamcılar yine işini hallediyor, ben işim hallolsun diye beklemek zorunda kalıyorum. Şimdi benim geçtiğim yoldan geçecek bir üniversite öğrencisine benim yaptıklarımı önermem mümkün değil. Çünkü sıkıntı ve stres çekecek. Öğrencinin savaşabileceği bir ortam yok çünkü bizim ülkenin akademilerinde. Olumsuzluğu görünce de eleştirmekten başka çaresi yok. En azından eleştirecek cesareti olmalı insanların, o haklarını da ellerinden almayalım. Ama eleştiri kendini kayırıp karşındakini yıkmaya yönelik değil, durumu geliştirmeye, topluluğunun çıkarlarına yönelik olmalı.
Pozitif ve objektif eleştiri derken bende onu kastediyordum zaten. Sanırım anlatmaya çalıştığım şeyin anlaşılması için birkaç sayfa, detaylıca bir yazı yazmam gerekecek 🙂 Sizin bu düşünceyle hareket etmeniz, çabalamanız elinizi taşın altına fazlasıyla koyduğunuzu gösteriyor zaten.