Tanıdıklarınız, arkadaşlarınız sizden kitap isteyince siz ne yapıyorsunuz?
Ben kendim okurken bile üzerinde titrediğim kitabı başkasına verirsem ölürüm herhalde. Yok sayfa mı kıvırıyor, kapağı arkaya mı katladı, kapak kırıştı mı...
Tanıdıklarınız, arkadaşlarınız sizden kitap isteyince siz ne yapıyorsunuz?
Ben kendim okurken bile üzerinde titrediğim kitabı başkasına verirsem ölürüm herhalde. Yok sayfa mı kıvırıyor, kapağı arkaya mı katladı, kapak kırıştı mı...
Birkaç kitap haricinde veriyorum geri alma şartıyla tabi ki 😀
Demek ki bendeki gibi takintilar yok sizde 🙂
Eskiden veriyordum, baktım, insanların vefalı olanı yok. Kendi malına yapmayacağı şeyleri senin malına yapıyor. Kitap kapağını arkaya kıvırlamalar, sayfaların üçte birinin kenarını kıvırmalar... Bişey içerken kitaba dökmeler.. Parasını alırım kitabın net. Ha baktım olacak gibi değil, kimseye kitap vermiyorum artık. Okurken aman kitap şişmesin diye sayfaları tamamen açmadan okuyorum, adamlar kitaba tecavüz ediyor. Bir insandan bir şey ödünç alıyorsan, ödünç aldığın şeyi dikkatli kullanmıyorsan, ödünç aldığın kişiye de bir gün aynı kötülükle davranacaksın demektir. Bu aynı hayvan sevgisi gibi. Hayvan sevmeyen insan da sevmez. Psikolojik olarak hayvanlardan iğrenen insanları, istisnaları tenzih ederim. Ama durum bu.
Parasını isteyemem ama bir daha ayni samimiyetle hatirlamayacagim kesin. Gerisine harfiyen katılıyorum
Amacın kitap koleksiyonu yapmaksa haklısın ama amacin okumaksa kitap kıvrılması diye yarım açıp okumak garip :)))) bırakın yıpransin
Bir kere okuyup bırakacığım kitaplara acımıyorum, mühim olan içindeki sonuçta.
içim gidiyor. Geri getirmeyeceği belli zaten.
Veriyorsun kitabı, aylar geçiyor, kitabı soruyorsun, filana verdim diyor, filandan iste versin, tamam hallederim diyor.
Bazen kitap gelmesine geliyor da. Benim özenle okuduğum kitabın; kapağı bükülmüş, sayfalar zedelenmiş, kelimelerin altı çizilmiş, içime notlar alınmış, okunacak hali kalmıyor.
İnsanın emanet aldığı bir şeye bakamıyorsa ondan bir halt olmaz.
Yuvadan uzak bir kaç kitabım var onlar da gelsin. Kitap vereni s....
Yakarım gene vermem.
"Kusura bakma ben kardeşime bile vermiyorum. Kıymetlidir benim gözümde kitaplarım" diyorum ki her kelimesi doğru.
Benim gibi arkadaşlar görmek güzel 🙂 Özellikle kapağı tam açmama olayını ben de yapıyorum.
Eskiden ben de dikkat ederdim ama simdi pek umursamiyorum. Ogreneceklerimi ogrendim zaten kitaptan. Geri gelmese bile pesine dusmuyorum. Bu durum pek hosuma gitmiyor cunku eskisi kadar deger vermiyormusum gibi geliyor.
Bi yandan da kitap uzerinde kalan izler hosuma gitmeye basladi son zamanlarda. Bu sayfayi okurken kahve iciyormusum diyorum tekrar ayni sayfayi gordugumde 🙂
Ben okuduğum kitabı hediye ederim hocam tavsiye ederim herkese, çok güzel bir alışkanlıktir, bilgi paylaştıkça büyür ve anlam kazanır.
Hediye etmek ayrı ödünç vermek ayrı bence hocam. Mesela ben koleksiyon yaparım ileride elime fazladan para geçerse tekrar alırım diye bir çok kitap hediye ettim ancak ödünç verince düzgün gelmesini bekliyor insan. Yukarıdaki @sirtcantaliyabanci benim. Orada dediğim gibi bir imzalı kitabı ödünç istedi verdim aldığımda sende kalsın diyeceğim haldeydi.
@burakozkes hocam tabiki haklısınız ödünç verilen birşey verildiği alınmak ister, ödünç alan insan da kendi eşyasından daha çok özen ve dikkat göstermeli o konuda haklisiniz.
Arkadaşlarım takıntılı olduğunu bildiği için düzgün davranıyorlar o yüzden sıkıntı olmuyor bende.
Gidiyorum, aynı kitaptan alıyorum, hediye ediyorum. 🙂