4 yıl üniversite okumuş bir genç.
2 yıl da yüksek lisansını yapmış.
Neden yüksek lisans diye soruyorsun.
“Cila olsun diye” cevabını veriyor.
Bilinçsizce, amaçsızca, alelacele…
Sonra iş başvurularına gitmeye başlamış.
Cv’ye bakıyorsun, diğerlerinden hiçbir farkı yok, sadece isim farklı.
Gidip sağlam bir staj yapmamış.
Kulüplerde görev almamış.
Derneklerde, vakıflarda, kısacası sivil toplumda yer almamış.
Sadece okumuş.
Farkında olmadan boş yere okumuş.
Çevre yapmamış, insanlarla tanışmamış.
Rol modeli olan kişilere bir e-posta gönderip “Bir kahvenizi içmek istiyorum” deyip yanına gitmemiş.
Şimdi iş arıyor.
Milyonlarca CV ile aynı özellikteki bir CV ile iş arıyor.
İşin kötüsü yapmış olmak için yapmaya o kadar alışmış ki;
Çalışmayı da verimli olmak, kendisini göstermek, deneyim kazanmak, o alanda en iyi olmak için istemiyor.
Peki ya ne için?
Cevap basit : Para
Pekala, buna da saygı gösterelim. Soralım, “Ne kadar maaş istiyorsun?”
Cevap : “2000 Lira”.
Gözleri ışıldıyor bu rakamı söylerken, bir ömür ufak ufak artışlarla bu ortalamada bir maaşa çalışabilir.
Alıyorum kağıdı, kalemi. Basit bir hesap yapıyorum.
“Bak” diyorum, “2000 Lira istiyorsun ya, o 2000 liraya ayda 20 gün çalışacaksın. 20 güne böldüğünde günlük maaşın 100 Lira yapar. O paraya da temizlikçi Fatma Abla gelip evini temizlemez. Doğru mu?”
Gözlerindeki parıltı kayboluyor. Bu hesabı daha önce hiç yapmamış. Boynu bükülüyor.
“Evet” diyor.
“Peki sen 18 sene bunun için mi okudun?” diyorum.
Cevap vermiyor, ne desin ki? “Hayır” dese, cv’si öyle demiyor. “Evet” dese, yüreği el vermiyor.
Mesele bireyin ne kadar maaş aldığı da değil aslında. Esas olan bireyin kendisini daha lise sıralarında geliştirmeye başlaması, hedeflerini koyması. Üniversitede kendisini geliştirmeye ve hayata entegre olmaya çaba göstermesi, üniversite bittikten sonra bir işe herhangi bir maaşla -bu asgari ücret de olabilir- girmesi ve orada da kendisini geliştirmeye devam edip iyinin peşinden koşması ve hep daha iyiye gitmesi.
Bu yazı üniversiteye başlamak üzere olan, üniversitede okuyan, okulunu bitirmek üzere olan, iş hayatına atılmak üzere olan genç arkadaşlarım için köprüden önce son çıkış olabilir. Böyle tanıdıklarınız varsa lütfen okutun. İş işten geçmeden ne için çalıştıklarının farkına varsınlar.
Hayat bir anda akıp gidecek,
Hayatları akıl tokluğuna,
Karın tokluğuna avuçlarından akıp gitmeden,
bir DUR desinler.
#akış #konudışı #eğitim #okul
yazının sadece okumus olmak ıcın okuyanlar elestırısıne katılıyorum-topluluk demıssınız-cagu unıde topluluk kavramı ortam yapma es dostla guzel vakıt gecırmedır itu yada boü dekı gıbı bı amac ugruna farklı ınsanların bır araya geldıgı topluluklar baska unılerde cok cok nadırdır-staj konusu-ben harıta okuyorum emın ol muhendıs bana kullandıgı aletı (kı cok pahalı cıhazlar kullanıyoruz cogu bır araba parası) bana kullandırırken 3 kez dusunur-haklıdır bende olsam bende dusunurum-ucret konusuna gelırsek-sevdıgı ısse aldıgı ucretle gecınebılıcekse rakamnın kımden az yada kımden cok oldugu onemlı deyıldır-yuksek rakam yuksek sorumluluk yuksek fedakarlık gerektırıkı bu fedakarlıgı kısıden cok aılesı yapar-3 kurus ıcın degmez-saygılar-
@niyazi-saral
Bütün yorumlara tek tek cevap vermek zor genel olarak buraya yazayım. Ben şahsen hiç bir zaman iş aramadım. Kolej yıllarımda uluslararası projelere katıldım. Üniversitede 3 farklı klüpte yöneticilik yaptım diğer pek çok kulüpte de aktif rol aldım. Şimdiye kadar hep bana iş teklifi geldi bende kendi şartımı karşı tarafa sundum. Aynı iş yerinde mühendisler pazar günü bile çalışırken ben çalışmam dedim. Yine gece yarısına kadar mesaiye kalabiliyorlarken ben kalmam dedim. Bunuda kabul etti iş veren. Tabi bazen her zaman karşı tarafla anlaşılamaya biliniyor ama oda benim sorunum değil. Tek iş veren o değil sonuçta. Beni istiyorsa bana ihtiyacı var demektir.
Ne yazık ki hem eğitim sistemimiz hemde insanımız öğrenmek üstüne birşey yapmıyor. Ot gibi yetişip öyle gidiyorlar bu dünyadan. KPSS çalışan birisi vizyonsuzdur benim gözümde. Tabi herkes patron yada girişimdi olamaz hayatta. Vizyonsuz kişilere de ihtiyaç var iş gücü açısından. Sonuçta işçi olmadan patronda olmaz.
ikiside 🙂
Bende sana yazayım KPSS'ye çalışanlara vizyonsuz diyebildiğine göre rahat yetişmiş birisin.
Ticaret Meslek'ten mezun oldum. Bölümüm ise bilgisayarlı muhasebe idi.
Maddi durumlardan vs okuma gibi bir şansım olmadı.
17-18 yaşımda atıldım iş hayatına en dibinden başladım.
Adamların dediği laf ise şuydu "Yaptığın banaysa öğrendiğin kendine" karşı çıkarsan bu kafa yapısına "Senin ağzın daha süt kokuyor" gibi iğrenç bir laf sokmalarını yaşadım.
Büyük bir hastanenin çamaşırhanesinde kayıt işleri ile uğraştığım oldu. Bir esnafın yanında bilgisayar dükkanında çalıştığımda oldu.
Asgari ücret 600-650 lira arasında iken 300-400 lira arası maaş aldığım oldu. Cumartesi, pazar gibi tatiller yok tabi. Sabah 8:30 akşam kışları 8:30 yazları 10 bazen 10:30 gibi çıktığım oldu.
Kendimi geliştirmek ve okuyup ama karakteri gelişmeyen karşımdaki insan olamamış üniversite mezunlarına cevap verebileyim diye mühendislik derslerine evde geceleri çalıştım. Elektrik ve pic programlamaya kafa yordum.
Türkiye'nin medikal sektöründeki en büyük firmasında şeş kaza depoda işe başladım. 900 lira gibi bir ücret ile anlaştım. Ay başı geldi 550 lira verdiler. 3 ay maaş alamadığım oldu 70 küsür saat mesaimi de yediler. Sırf şirketin yabancı sermayeli başka bir şirket tarafından satın alınacağını kestirdiğim için sıktım dişimi sustum oturdum. Yabancı şirket geldi %20 zam yaptı maaşım 900 lira oldu !
KPSS ye oturdum çalıştım girişimci olacak maddi kaynağım yok çünkü. Sınavda muhasebe branşında Türkiye geneli 11. oldum. Sonuç havayı aldık tabi. Vizyonsuz muşuz zaten.
Şuan satın alma ve depo bölümündeyim konum ve maaş olarak daha iyiyim ancak halen rezil bir maaş ile çalışıyorum.
Çalıştığım konum gereği sayısız firma ile tecrübelerim oldu. Yerli sermayeli hiç bir büyük firmada sana önemli iş vermezler zaten o koltuğu dolduracak kesin aile içinden birisi vardır. Yok ben şöyleyim böyleyim aranan elemanım vs yok öyle bir dünya. Ülkemizdeki eğitim sistemi senin gibi düşünen ve senle aynı bilgi birikime sahip milyonlarca birey yetiştiriyor.
Sizin yaptığınız pazarlığı en alt kademedeki işçi de yapıyor. Mesaiye kalmam vs. Benim yapmadığım kavga kalmadı. Kimse kusura bakmasın özel sektörde bir deyim vardır bir kulak arkası kalıyor derler. Zaten 30 yaşından küçükseniz ağzınız daha süt kokuyor lafını yer oturursunuz.
Bir ülkede hakkını alabilmek için kendini kovdurmayı bilmen gerekiyorsa çok fazla konuşmaya zaten gerek yok.
Bu yazı uzar gider.
Kısacası benim masallara karnım tok.
@amelos ve @yasinc yaptığınız paylaşımlardan dolayı çok teşekkür ederim. Gençler liseden başlayarak nasıl bir dünyaya gözlerini açacaklarını eyi bellesinler. Paranız ve önemli çevreniz yoksa yapacağınız okumak okumak okumak ama boş değil. Sağlık Meslek Liseleri ve KPSS çıkış noktanız.
Neden Mali Müşavir oldun dersen yokluktan. Mesleğimi severim ve bence yaşıma nazaran eyiyim. Rahmetlik Üstadımın dediği gibi : Muhasebecilik ne güldürür ve de öldürür. Yani ne zengin eder, ne de işsiz bırakır. Şirket batsa işiniz hemen bitmez...:=)))
Ha meslek sınavına 4 çeker jiple gelen tiplerde gördüm amma onlar zaten mutlu azınlık. Çoğunluğu baba işini devam ettirme derdinde. Adana 2 katı, evet yanlış duymadınız. Kapatıp ara merdivenlerle büro haline getirilmiş yerler var. Tok acın halinden anlamıyor ama yine de aç gidip toka oy veriyor...
SONUÇ ; Düzenin bozulmaması adına Meclisteki 4 partiye oy vermeye devam ediniz...:=)))
İmzamı atarım yazının altına, eline sağlık @ela . Burada eleştirilen profille, yıllarca kendini geliştirmek için uğraşan ancak şansı dönmeyen insan profili çok başka bence. Ki yazıda da kendini geliştirenlere birşey söylenmemiş. Elbette dünyaya baktığımızda her çalışan hakkettiğini alabilir diye birşey yok ne yazık ki. Ama olağanüstü durumlar haricinde kişinin kendini geliştirmeden hayattan birşey beklemesi de yazıda bahsedildiği gibi fazla, hatta komediye varan bir iyimserlik içeriyor...
Toprak yavaş...:=))) Adana kurumuş bekarsan git kurtul derim...
Üniversite sıralamanız afaki, benim çevremdekiler hiç benzer bir sıralama çizmiyorlar.
İş ararken o sosyalleşme olmaz, sen de benim gibi geç kalmışsın. Ben devlete kapağı atabildim en azından, sana da hayatta başarılar.
Ben @ela arkadaştan çok farklı yetiştim ama onun değerlendirmesinin altına imzamı atarım ki zaten %80 oranında benim de yaptığım çıkarımlardır bunlar. Kardeşimi yıllarca bu çıkarımlarla yönlendirdim, şimdi kurumsal bir firmanın genel merkezinde çalışıyor ve kendisi mezun olduğundan beri iş aramıyor, sadece iş seçiyor. Beni soracak olursanız, kimse doğru yönlendiremedi, burada yazanların %10'u kadar bile bilinçli olmadığından sıradan mezunlardan olabildim. Stajlar vs. fasa fiso arkadaşlar, okurken çalışmak zorundasınız.
kaçıncıya okuduğumu bile unuttum da hala kimin yazısı olduğunu hatırlamıyorum. Sorun değil yazı güzel
@tekir sağol (;