Bugün kendimi acayip yalnız hissediyorum, etrafımdaki her kes hayatını ve işini kurmuş. bende ise onların hiçbiri yok. ne iş ne kız arkadaş. Evde tam mal gibi takılıyorum. Evde bir şeyler yapıp satacam sözde ama bu his oldukca birşeylerde yapasım yok. Hatta akşam yüz yüze sohbet edeceğim kimse bile yok. Bu olmamışlık hissi çok basıyor. Ne yapacağımı da bilmiyorum. evin duvarları üstüme gelip duruyor. Param olmadığı için etkinlere gidip çevrede yapamıyorum. Neye el atsam o iş yok oluyor. Yine akşam tek başıma uzun bir yürüş yapacağım gibi buda ancak günü kurtarır misali..
Yalnızlıkla alakalı olarak ilk önce kendine bakacaksın. Bir tarzın olacak. Para yoksa biraz zor ama bunun kararını vererek bir yerden başlayabilirsin. Biraz kızların dikkatini çekmeden o iş zor. Yani bana kızacaklar ama burada yalnızım diyen arkadaşlara bakıyorum bel çantası falan takıyorlar çok çirkin ayakkabılar alıyorlar. Öyle olmaz o iş. Önce tarz.
şuan tarz için para lazım bana önce ne yazık ki. Parası olmayan erkeği sadece annesi sever. Oda bir yere kadar tabi. ama şun en çok pararsızlık vuruyor.
@burakdogn meslek nedir?
@theo endüstir ürünleri tasarımı
Bazen de salla gitsin demek lazım. O hisler hep geçici. Hatta belki bir zaman sonra ne güzel kafa dinliyordum diye bile düşünebilirsin. Ben bu durumlarda hep bir şekilde düzelecek diye düşündüm. Bir şeyler oldu, bütün bunlar geçti gitti. Akışa bırak geçsin zaman. Sağlıklı olmaya çalış, spor yap ne bileyim yürüyüş evet iyi gelir bu durumlarda. Ben hep öyle yaparım.
tarz ile para pek alakalı değil aslında. her insanın tarzı vardır. para gerektiren durum popüler kültürü takip etmek içindir. xx marka eşyalar, yy marka yiyecek içecek veya zz marka mekanlar gibi. eğer tarzınız popüler kültür tarzı ise biraz para harcamak gerekiyor evet ama eğer tarzınız popüler kültürün benimsediği şeyler değil ise, tarzınız ile uyuşan aktivite/mekanlara yönelmeniz daha mantıklı.
örnek olarak lise/üniversite ve sonrasında rock/metal müzik dinlediğim ve tarzımı yansıtan kültür bu olduğu için bu tarzda giyinip, bu kültürün yoğunlaştığı mekanlara giderdim. bunun içinde hiçbirzaman okadar para harcamadım. Ahmetin x marka montu varmış, ayşe şu mekanda takılıyormuş gibi dertlerimde olmadı.
@boakoms marka tutku hiç olmadı. Üzerime yakışıyorsa yada sevdiysem ürünün markasına bakmam . koşmak istiyorum onun için grupda buldum bir ara gideceğim.
@boakoms Aksine, pek çok kişinin tarzı yoktur, ki birisi bunu değiştirmek istiyosa elbet paraya ihtiyaç duyar. Marka olmayan ürünler de parayla sonuçta ve fiyatları da hiç ucuz değil.
@kreetwight herkesin iyi/güzel bir tarzı vardır demedim. beğenilmese de tarz, tarzdır. uzun kollu üzerine kısa kollu giyinen birinin tarzını beğenmeyebilirsiniz fakat buda bir tarzdır. herhangi bir ürünün parayla satıldığının bilincindeyim, ama pazarda 200TL olan bir t-shirt, x mağazasında de satılan 500 tl lik t-shirtten ucuzdur. bu şekilde marka kıyafetlere istinaden daha iyi fiyat/kalite/performans oranı yakalanabilir.
@boakoms tamam işte o kadar bile giyimine dikkat etmeyen insanların oranı %90 zaten, demek istediğim o.
Pazarda 200, mağazada 500 diye atarak örnek vermesi kolay. Hangi tişört hangi mağaza hangi pazar? Öyle olmuyor o işler. Pazarda anca özelliği olmayan tişörtler bulursun, o da sana giyim konusunda bi artı katmaz. Düz beyaz tişörtün bile kesimi kalıbı çok şey farkettirir. Mağazada gidersin istediğin tarzını bulur denersin, her model her vücuda olmaz, gidip başkasını denersin.
@kreetwight atmak mı :). kaç tane pazar geziyorsunuz ? kaç tane 2.el kıyafet satışı yapan uygulama kullanıyorsunuz ? günde kaç saat ayırıyorsunuz bu işler için ? hangi avmleri, hangi outletleri geziyorsunuz düzenli olarak ? indirim dönemlerinde hangi mağazaları geziyorsunuz ? en son ne zaman defolu bir ürün alıp, ürünü en az hasarlı görünecek şekilde tamir ettirdiniz ?
başka bir örnek "atıyorum" sizlere, bu t-shirtü 300TL ye aldım 1 ay önce : https://www.amazon.com.tr/dp/B0H4LJCR7Z?ref=ppx_yo2ov_dt_b_fed_asin_title
oturduğunuz yerden abi para yoksa olmuyor ya diyorsanız, olmaz tabi.
ağlamakta bir tarzdır.
ürünlerin değeri bellidir, eğer bu bedeli para ile karşılayamıyorsanız, kaynak olarak zamanı kullanmanız gerekir. zaman yoksa başka şeylerden feragat edip yaratacaksınız, öteki türlü olmuyor.
bende isterdim ülkenin ekonomik durumu çok iyi olsun istediğimizi trink diye alalım ama gerçekler öyle değil.
Bu sıcakta hiçbir konuyu sağlıklı düşünebilmek mümkün değil. Eylül'e kadar dişini sık, sonra durumunu tam gözden geçirirsin. İyi şanslar.
"hayatını ve işini kurmuş" bu çok kötü bir düşünce. bahsettiğin kişiler tabirinin aksine hayatlarını satmış ve dayatılmış bir işi boyun eğerek gerçekleştiriyorlar. üstüne bir de kendi hayatları yetmiyor doğmamış çocuklarının da hayatlarını satıyorlar. sen ise gelecek nesil için bu hayatla mücadele ediyorsun. esasen kutlu bir vazife.
https://www.youtube.com/watch?v=BY5CUTjLC70 Levent abi durumu özetlemiş.
Şimdi ise şu şarkıyı lopa al, baby ge me to me dediğinde hava civa de rahatla. Şarkı zaten sakin.
5 6 turda kafan rahatlar.
yaşın kaç bilmiyorum ama zor durumlar umarım rahata erersin. ne olduğuna bakma başla bir yerden, asgari ücretle gir boşver çalışırken iş bulmak genelde daha kolay. bilemiyorum nasıl yardımcı olabilirim istersen bir cv linki at bir şekilde salalım sağa sola bir şey çıkar belki.
arada hepimiz düşüyoruz kimi sıyrıkla kimi kırıkla atlatıyor, ilerlemeye devam.
Evlen
Merhaba. Aynı durumları birebir ben de yaşadım ve seni çok iyi anlıyorum hocam. Üniversiteden öğretmen olarak mezun olduktan sonra iş bulmak için çok uğraştım. Gitmediğim özel okul, kurs vb. kurum kalmadı. Hepsinden ret yedim. Madem bu olmuyor KPSS'ye düzgünce hazırlanayım dedim, girdim. Sonuçlar hiç iç açıcı değildi. Tekrar tekrar girdim. Puanım biraz daha iyi gelince kamuya başvurular yapmaya başladım. Mülakatlardan elendim. Kilo vereyim, polislik olsun dedim, kilo verdim; orada da mülakatta elendim. Hepsi üst üste geliyordu. Senin de bahsettiğin gibi nereye elimi atsam elimde kalıyor gibiydi. En sonunda psikolojik olarak kötü etkilenmeye başladım. Duvarlar üstüme üstüme geliyor gibiydi. Hatta geceleri kalkıp duvarları yumrukladığımı da bilirim. Etrafıma baktığımda yaşıtlarım işe girmişler, evlenmişler, hayatları bir düzene girmiş durumdalardı. Onlara bakarak ben ne zaman böyle olurum diye içimden geçirirdim. Madem atanamıyorum, bir yerden başlamam gerek diyerek kuruyemişçide işe girdim; bir ay sonra işten çıkardılar. Demir çelik fabrikasına işe girdim, asgari ücretli olarak tam bir sene çalıştım. Tüm bu çalışmaların yanında kamuya girmek için elimden geleni yapıyordum. Yapmaya mecburdum. En sonunda Allah'a şükürler olsun kamuya atandım. Atandığım dönemlerde eşimle tanışmıştım ve şu an evliyim. Arkadaşlarımın hayatına bakıp iç geçirdiğim ne varsa hamdolsun nasip oldu. Sana da naçizane tavsiyem; iyi kötü demeden bir yerden başlaman ve asla pes etmemen. Hayat maalesef çok acımasız. Kız arkadaş konusunu, ortam konusunu bence ikinci plana at. Bir işe girdikten sonra hepsi çorap söküğü gibi geliyor. Allah yardımcın olsun, gönlüne ferahlık versin.
önceliğim iş şuan ama bakalım ne olacak ilerde . yorum için teşekkür ederim.
@burakdogn Her şey gönlünce olsun hocam.
@burakdogn 3D işi ne oldu?
@bobafett pek bir iş olmadı . reklam yapmam lazım ama video çekmedim bir türlü. n11 de mağaza açabildim soununda ona ürünleri yükliyeceğim resimleri çekince.
@burakdogn O tarafı hızlandırmak iyi gelebilir. Bu aralar talep azalsa da yine de iyi gelebilir. Maliyetleri iyi ayarlamak lazım.
@bobafett o sektörde herkes zararına satış yapıyor ve farkında değil. özel modeller üretirsen anca bir gelir elde edilir. filament maliyetine mağazaya satış koyuyorlar e o kadar komisyon, kargo, iade 😀
@alptekinck Bir ara cihaz alan ilan açıyordu, arz artınca zamanla yok olmalar başladı tabi.
Sıfır noktasından son ürüne kadar işleyenler tutunma konusunda daha şanslı, netten bulduğun içeriği satarak hayatta kalmak zor. Dediğin gibi pazar yeri yükleri ile çekilmez hale geliyor.