ciddi seviyelerde dayanıklılık sporları yapanların hatrı sayılır bir kısmında çocukluk travmaları varmış. ne kadar doğru bilgi ya da ne kadar yanlış bilmiyorum fakat birkaç yerde daha denk gelmiştim, doğru olma ihtimli hiç de az değil gibi duruyor. peki kimler bunlar;
- 1 günde 500 km bisiklet sürenler,
- 4000 kilometrelik uzun bisiklet yarışlarını bitirenler,
- 100 kilometre üzeri koşanlar,
- çöl gibi yerlerdeki en sert koşullarda çok uçuk derecede spor yapanlar,
- bina çatılarından aşırı riskli şekilde zıplayanlar,
yani genel olarak çok saçma düzeylerde fiziksel kapasiteleri zorlayan ya da ölümcül derecede riskli spor yapan insanlar, bu insanların hatrı sayılır bir kısmının çocukluk travmaları oldukları düşünülüyor.
muhtemelen üzerinde ciddi araştırmalar yapılmadıkça kesinliği doğrulanamayacak bir bilgi, kişisel olarak bu tarz uçuk uğraşlarda başarılı olan insanların garip insanlar olduklarını düşünüyorum.
adam 24 saatte 500 kilometre bisiklet sürüyor, bu tarz bir eylem için standart bir insanı motive etmek oldukça zor. dümdüz bir psikoloji ile bunu yapabilmek zor olsa gerek.
@benvaryaben senden bahsediyor sanırım 😀
Yok valla o ben değilim çocukluğum çok güzel geçti. Travmalar sonradan geldi.
Akaryakıt ve araç fiyatları maaşlarla ters orantılı artmaya devam ederse yakında ülkemizde de bu tip insanların sayısı çoğalacak 🙂
farklı bir bakış açısı. 🙂
1 yılda 1126 km sürmüşüm ben. 500 mü, insan mı o? 😮
yetenek galiba. 🙂
Ben çocukken böyle şeyler yapardım, 10m lik istinat duvarı üzerinden yürüdüğüm zamanları hatırlıyorum ama 4-5 yaşındaydım. Şimdi olsa yanına 2m yaklaşsam bacaklarım titrer.
Parklarda bazı demir korkuluklarda 360 derece dönebilirdim; kafamı az kaldırsam betona çarpacağımı hatırlıyorum, gidip o parkın demir korkuluklarına bakıyorum şimdi ne kadar salakmışım, buraya nasıl da sığmışım diyorum. 😀
deli cesareti diyebiliriz galiba. 😀 aklınız yetmiyordu o zaman. 🙂
fiziksel aktiviteyle düşüncelerini gecici de olsa durduruyorlar bir nevi kanalize ediyor ,kimseye zararı yoksa neden olmasın.
bir nevi bazı şeyleri perdelere ya da geçici olarak durdurma durumu diyebilir miyiz?
çoğu demek pek doğru değil de bahsettiğiniz tarzda örnekler var.
Dediğiniz gibi, İsviçreli bilimadamları araştırma sonucu uykunun yorgunluğa iyi geldiğini buldu tadında bir konu, böyle takıntılı manyak işler yapmak için 'travma şartı' hiç şaşırtıcı değil (tersi çıkarsa çok şaşırırım) 😀
yine de elit sporcular için yetenek diyip geçiyoruz genellikle, yani en azından ben. 🙂 genetiğin yanında başka şeyler de varmış galiba.
Hocam dediğiniz gibi sıkıntılı mıyım bilmiyorum da ben de ünideyken 240km bisiklet sürerdim 02.00- 03.00 gibi çıkıp 😀 😀 Lisedeyken günde 13-14 saat basketbol çalışırdım. Gitar çalıştığım sırada günde 8 saat çalışırdım parmaklarım yara içerisinde olurdu 😀
Basketbol çalıştığım sıralarda öğlen sıcaklarda burnumdan kan akardı, ayak tırnaklarım kırılıp kanardı onu hatırladım şimdi 😀 😀
hocaaaam. 😀 o nasıl azim öyle?
bence yetenekli olduğunuz bir konuda sonuna kadar gidebilirsiniz, belki de çok başarılı olabilirsiniz. bazılarında yetenek olur ama çalışmak çok çok zor gelir ki sizde zor olan kısım da varmış. bence bir düşünün. 🙂