Arkadaşlar son zamanlarda hayatımı en mutlu zamanlarımı yaşıyorum ancak alışamadım mutlu olmaya. Kaygı problemlerim ve şu an aklımdan sürekli bunların bitme olasılığı geçiyor. Zihnim ciddi manada çökkün olduğu için uyum sağlayamıyorum bile. Sürekli bir kaygı, bir paranoya içerisindeyim. Kurtulamıyorum bu düşüncelerden ve kafayı yemek üzereyim. Biliyorum biraz iç boğucu ve anlamsız bir yazı oldu ancak bu hislerimi dökebileceğim kimse yok, yalnızca düşüncelerimi paylaşmak istedim.
Mutluysan ne mutlu sana, çok fazla kaygılanmaya lüzum yok böyle bir durumda bence 🙂 Sana mutluluğu getiren yaptığın anlamlı eylemlere devam et. Elinden geleni yapmak ve bunun getirdiği vicdani rahatlama insana gerçekten ciddi bir iç huzur veriyor. İç huzuru bulduktan sonra da dış dünyada ne olmuş ne bitmiş insanın pek de umurunda olmuyor açıkçası, bilemiyorum. 🙂 Bir de insan çevresinde anlamlı ilişkiler kurmalı, dostluklar geliştirmeli. Çünkü insan mutluluğunu sevdikleriyle paylaşıldıkça muhafaza edebiliyor ve arttıyor, buna mukabil hüznü ise paylaşıldıkça dağılıyor.
Yani sürekli bir kaygı içerisindeyim. Dışarıya da bu kaygılarımı yansıtmamaya özen gösteriyorum ancak zihnimin içi ciddi manada savaş alanı-gerçek bu duruma alıştım artık, resmen "yeni normal"im bu.-
Çok fazla düşünmeyeceksin. Düşünürsen her halükarda mutsuz olacaksın. Hayat bazen iyi oluyor bazen kötü ve en iyi şey de zamanla geçiyor, en kötü şey de.
Bu güzel zamanların biteceğini kabullenince bir huzur geliyor. Tadını o zaman çıkarabilirsiniz. Beyninle savaşma Barış
Psikolojik destek almalısın. Buraya yazarak olmaz.
Destek alman lazım. Benim diyeceğim tek şey ise genelde akıllı düşünürken deli köprüyü geçer. Yani sal biraz akışına bırak. Zaten ne kadar müdehale olmaya calışsak da etkinliğimiz düşük. 🙂
Açıkçası bunu ben de düşünüyorum ancak bu konuyla alakalı olanakları gözden geçirdiğimde suya sabuna dokunmamak daha akılcı geliyor. Kaygılanmak da tek kusrum oluversin.
@shyrelia Bu diyeceğim tabi kendi hayatımla kısıtlı ancak ne kadar mutlu, uzun, stressiz yaşayan insan gördüysem %90'ı gamsız ve umursamaz 🙂
@yasinc açıkçası benim de deneyimlerim bunu doğruluyor ama artık umursamaz ve gamsız olabilecek birisi değilim
Uykuyunu ve gıdanı aksatma.
Kitabı not ettim, ancak ciddi manada ülkemizdeki psikolojik destek olanaklarını gözden geçirince aklıma yatmıyor hiçbiri.
Bak dostum onu ben de çok yaptım asla ve asla ilerisini düşünme. Çünkü düşündükçe hata yapıyorsun ve bu günü de yaşayamıyorsun.
Güncelleme: hayatım güzel gidiyor dememe sebep olan 4 şeyden 3'ü bu kadar kısa sürede kaybolup gitti. Mükemmel...