iş yerinde yan bölümde bir arkadaş var, bir şekilde kendi grubuyla ters düşüyor ve dışlanıyor. kendi grubu dışındaki diğer insanlar da genellikle kendi işinde gücünde insanlar, öyle o düşmüş bu kalkmış pek umursamaz tipler.

neyse en ufak olaylarda kendi grubuyla ters düşüyor, kendi grubu da bunu biraz dışlıyor vs derken elamana şirkette günaydın diyen bile olmayacak konuma geliniyor.

ee biz de insanız ya, bu durumu biraz garipsedim. kişisel olarak kendi arkadaş grubu da olsa mobing seviyesinde olmasa da bilerek gıcıklık vs yapılınca içimdeki adalet duygusu kabarıyor.

gel zaman git zaman günaydın, halini hatırını vs soruyorum. hani şöyle anlatayım, şirkette sabah kapıdan girdiğinde günaydın bile diyen yok. hani herkes birbiriyle samimiyken bu arkadaş bilinçli şekilde dışlanıyor, durum o kadar vahim yani.

öyleydi böyleydi derken yaklaşık 2 hafta arkadaşı biraz olsun iyi hissettirmeye çalıştım kapalı mobing yiyor kendi çevresinden diye.

sonuç mu? kendi arkadaş grubuyla tekrar bir araya gelen arkadaş günaydını bile bıraktı 1 günde. 🙂

bir iyilik yapıyorsam karşılıksız yapıyorum, elbette kimseden bir beklentim yok fakat neden bunu bir insan yapar aklım almıyor.

yani, sana kapalı mobing yapan insanların yanında iyi hissetmeni sağlayacak şeyleri düşünebilecek bir insanım ve sen ilk fırsatta günaydını kesiyorsun.

sonuç olarak insanları düzeltemezsiniz, insanlara yara bandı olmaya çalışmayın.

affedersiniz geçen haftaya kadar sana köpek muamelesi yapan insanlar geri geldi diye yanındaki adamı satarsan olmaz o iş.

ulen 2 gün önce bütün aktivitelerini bir başına yapıp arkadaşların tarafından köpek muamelesi görüyordun.

bilemiyorum, aklım almıyor. len şirkette günlük gördüğün adam, 1 günde mi vazgeçtin yani?

işin güzel yanı ise bunu küçük bir kayıpla öğrendim, normalde güvenebileceğim bir insan olduğunu düşünürdüm.