çok ama çok uzun süredir hayalini kurduğum bir şey nasip oldu geçtiğimiz yıllarda; arada çözülebilir maddi engeller vardı fakat ama sorun arada maddiyat dışında başka engellerin olmasıydı.

sorun şu ki benim için rüya derecesinde olan şeye ulaştıktan sonra hem bu şey hem de kafamda hayal derecesinde olan çoğu şey anlamını yitirdi.

yani bilemiyorum, işin sonunda bunca yıllık çaba sarfedip sonuca ulaşınca bu muydu len demek oldukça garip oldu.

bu olay yeni şeylere olan motivasyonumu da kırdı. yani çalış, çabala, ulaş ve bitti gitti.

acaba insan için çabalamak ulaşmaktan daha mı değerli? birkaç sene öncesine dönebilecek olsaydım muhtemelen durumu tersine çevirmek isterdim.

yani ne bileyim, taa okul dönemi sonrasındaki geceler o şeyi gerçekleştirmenin hayaliyle uyuyordum. benim için hayattaki en güçlü motivasyon vesilelerinden bir şey idi.

acaba o dönem gençliğin verdiği hevesle yapılmak istenen şeyi 30 lara yakınken yapabildiğim için bir duygu durum değişikliği mi yaşıyorum?

buraya taşımamın sebebi bu şeyin artık günlük hayatıma yansıyor olması; çoğu şeye pek hevesim kalmadı. yani bir şeye ulaşsam da pek bir şey farketmiyor. iş, günlük hayat, ev, sokak vs her neyse bir şeylere olan ilgim son yıllarda iyice azaldı.