Resident Evil Requiem, The Last of Us'lar dahil kaynak toplama mekaniği olan survival horror'lar içinde kesinlikle kaynak açısından en cömert, hatta survival mekaniğinin neredeyse artık hiçbir anlam ifade etmediği tek oyun. Buna Village'ı da dahil edebiliriz.

Leon kısmından bahsetmiyorum. Orası zaten tamamen aksiyon. Oyunun sonuna kadar mermi satın almamış olmama rağmen yine de yüzlerce mermi, neredeyse hiç kullanılmamış silahlar, 10'dan fazla sağlık eşyası falan kaldı. Oyunun sözde korku tarafı olan Grace'te bile en son 100'den fazla tabanca mermisi, bir sürü molotov, asit ve yine bir düzine sağlık eşyası kalmıştı. Oyun, açıkçası oyuncuyu farklı silahları kullanmaya itmek ve farklı yaklaşımlar geliştirmeye zorlamak konusunda çok çok başarısız. Eski Resident Evil'lar bunu becerebildikleri için iyi oyunlardı.

Sen pinti olduğun için, o mermileri harcamaya kıyamadığın için böyle oluyor diyenler çıkabilir. İyi de ben bütün bu tarz oyunları böyle oynuyorum zaten. Resident Evil'lar dışından bunu yaşadığım başka bir oyun olmadı. Cronos'u da oynadık daha yakın zamanda. Onu kırmayı beceremedim. Son ana kadar zorlamayı başardı oyun. Ancak Requiem'in daha ilk 3 saatinde oyunun sonunda Jeff Bezos olacağımız belliydi.

Resident Evil, artık gerilim/korku oyunlarının Call of Duty'si oldu. Oyunun survival tarafı, iyi maskelenmiş bir yanılsamadan ibaret. Standart zorluk seviyesinde herkes rahatça oynayabilsin diye oyuncunun üzerine kaynak yağdıran (bunun için bir easy mode olabilirdi pekala), yüksek zorluk seviyesini oyuncuların angajman süresi uzasın diye ilk oynanışın ardına gizleyen bir çeşit dolandırıcılık gibi. Bana yüksek zorluk seviyesini, az kaynağı vs en baştan ver abicim.

Hikayeye falan hiç girmiyorum. Bu açıdan korku oyunları arasında artık konuşulabilecek bir yeri olduğunu düşünmüyorum zaten.

BeğenFavori PaylaşYorum yap