Taksi plakası rant kapısı olduğu sürece hiçbir şey değişmez, her şeyin etrafından dönmenin yolu bulunur. Bu işin en iyi yapıldığı ülkeleri örnek almak yeterli, Amerika'yı baştan keşfetmeye gerek yok. Örneğin Japonya'da 10 yıl ticari araç kullanmak ve 5 yılda hiçbir kazaya karışmamış olma şartı ve daha sayısız ağır şartlar var taksi lisansı almak için. Londra'da dünyanın en zor sınavlarından biri olarak kabul edilen bir sınavla taksi lisansı alınır, 3-4 yıllık eğitimden geçtikten sonra anca bu lisans alınabiliyor. Almanya'da psikoloji testi, sağlık testi, sabıka kontrolü ve taksiciliğe özel ehliyet gibi kurallar var. Ve bunların hiçbirinde taksi plakası diye bir şey yok. Rant kapısı yok. Kısaca zor lisans alma süreci, kapsamlı psikoloji, sağlık ve geçmiş kontrolü, sürekli ve sıkı denetim, araçları anlık izleme, güzergahların ve fiyatların dijital olarak kaydedilmesi gibi şeylerle bu iş çözülüyor. Taksi işinin plakaya bağlı olması ve onların da rantçıların elinde olması durumu devam ettiği sürece hiçbir şey değişmez. Maaşlı çalışıyor diye işler çok iyi yapılsaydı Türkiye'deki kargocular dünyanın en iyi kargocuları olurlardı. Kimse asıl paranın rantçılara gittiği ve üç kuruşa çalıştığı işi çok iyi yapmaya çalışmaz. Yapması da beklenmez. Ne zaman ki tüm para şoföre gider, şoförler de çok sıkı denetime ve zorlu giriş koşullarına maruz kalır, ne zaman ki taksiciliğe giriş şartı milyonlarca lira plakaya para dökmek yerine zorlu giriş sınavlarını aşarak lisans almak olur o zaman bu iş düzelir. Ve tabi Uber gibi şoförün kalitesinin öne çıkarıldığı sistemlerle de rekabet gelmesi. Yoksa bu kadar rantın döndüğü hiçbir işi düzeltemezsiniz. Kalite, eğitim, denetim, rekabet.