bazen günlük hayatta karşıma o kadar iyi insanlar çıkıyor ki insanlığımı sorguluyorum.

ne bileyim; bir şeylerin hep eksiklerini görmeye alıştığımdan mıdır yoksa bazı duygu yönelimlerinin genetik olmasından mıdır nedir bilemiyorum fakat gerçekten çok çok iyi insanlar var.

düşünüyorum ama yok, muhtemelen sadece istemeyle ya da çaba ile olacak kadar basit olay değil gibi duruyor.

sonuç olarak gerçekten etrafa enerji saçan ve olayların sadece olumlu şeylerine bakarak kendini olumsuzluklardan soyutlayan bir insan olmayı çok isterdim ama nasip olmadı işte. belki de elimde olmayan sebeplerden kaynaklanıyordur, keşke değiştirebilse idim bazı şeyleri.

bazı insanlar gerçekten çok iyi kalpliler. bu bazen bir arkadaşınız, bazen bir kuyrukta sırasını veren, bazen yaşlılara öncelik tanıyan ya da bazen günlük konuşmada bile kendini belli eden insanlar olabiliyor.