Arkadaşlar merhaba;
1999 Depremini Bakırköy'de 10 yaşımda iken atlattım. Dayım ile ziyaret için Yalova vs. yerleri gezdim. Ömrüm boyunca depremi hiç unutmadım ve yaşadığım yerlerde hep tedbirimi aldım. Kirada oturuyorum, evleri hep ona göre seçtim. 2 yıl önce annemin seçimi ile ucuz olsun diye tekrar taşındık. Ve geçen 5.8'lik depremden bu yana hayatım zehir oldu.
Esenyurt Esenkent Mahallesinde ikamet ediyorum. Sanırım 1999 depreminden hemen önce yapılan 7 katlı toplu konutlarda, Orkide sitesinde yaşıyorum. Muhtemelen pek sağlam binalar değil, malum zeminde çok kötü burada. Benzeri durumda yaşayan milyonlar var. Her gece ezilerek, acı çekerek ölme ihtimalimi düşünerek uykuya dalıyorum. Yaşayamaz oldum, profesyonel destek alacağım ancak pek işe yarayacağını zannetmiyorum. Alacaklarım var, elime para geçtiğinde ilk iş daha sağlam bir yapıya geçmek olacak, o zamana kadar ölmez isek tabi...
İşin enterasan tarafı, bu kadar büyük yıkımdan sonra, açlık, kıtlık vs gibi olaylardan dolayı tüm ülke etkilenecek. Çok büyük acılar bekliyor gibi bizi... Bana göre resmen fantastik bir düşman deprem şuan, kıyamet senaryosu ile aynı...
Arkadaşlar insanlar hayatına nasıl devam edebiliyor böyle bir durumda. 21 sene geçmiş 99 depreminin üzerinden, neden 21 yıldır 1. gündem deprem olmalı iken, hiç ama hiçbir şey yapılmadı bu konuda ve insanlar sessiz.
Bunun sebebi nedir? Değişmesi için ne yapılabilir?
Bu işe el atmak istese bir yönetici, var mıdır koca İstanbul'un çözümü? Bunca konut stok fazlası olan bir yerde?
Bilmiyorum yazmak istedim, sormak istedim bunları. Cevaplar için teşekkür ederim.
15 yıl önce çözüm vardı şimdi yapılacak hamleler zayiatı azaltır ama o bile yapılmıyor. Devrimsel olarak İstanbul nüfusu kademeli olarak azaltılması lazım ekonomiyi diğer şehirlere kaydırılarak. Kısa vadede ise bütün binaların kişilerin kendi kararlarına bırakılmadan 'zorla' yeniden yapılması lazım.
kapitalizm. para, kar, rant olduğu sürece çürük binaların sonu gelmeyecek. dere yatağına yerleşim yeri kuranların bir şehre 20 milyon insan sokanların da...
Gölcük depreminden 1 sene önce gölcükte deprem anında istanbulda ve 6.6 da izmirdeyim.
"İnsanların en büyük lütfu ve laneti unutmaktır"
Ben unutamıyorum hocam. Sanırım insanlarda bu unutmaya ve hiçbir şey olmamış gibi devam etmeye yarayan mekanizma bende çökmüş durumda 🙂 Hatta çok şaşırıyorum nasıl böyle oluyor diye.
@jrex Sen yaşadığın için unutamıyorsun. Orda olmayan yöneticiler unuttu bile...
Esenyurt'ta NTowers(Özyurtlar) rezidans sitesi var. Çok sağlam binaları. İstanbul'da 6 küsürlük deprem olmuştu bir keresinde, ben zar zor hissetmiştim(19. kattaydım), binalar yaylanmıştı hafifçe. O depremde İstanbul'da ağır hasar gören binalar vardı. Taşınacak olursanız ntowers'ı tavsiye edebilirim. Talatpaşa mahallesi(Akevler mahallesi diye de geçiyor bazen) 1069.sk. Metrobüsün dibi. İçiniz rahat olur. 99 depremini Bursa'da yaşamış biri olarak ben de eski evlerde oturamıyorum. Normali de bu aslında. Oturamamanız gerek. Umursamaz insanlar bu işi o kadar hafife alıyorlar ki, ciddiye alanlar kendilerinde sorun olduğunu düşünüyor. Halbuki tam tersi. Neyse, sizin durum biraz daha ileri gitmiş sanırım ama profesyonel olarak alacağınız desteğin size şu anda bir yardımı olur mu bilmiyorum. Çünkü bu bir safsata değil, abartı değil. 5sn sonra olması muhtemel bir şey ve siz sağlam olmayan binalarda yaşadığınızın farkındasınız. Bu bir gerçek, abartı falan da değil.
Çok katlı yapılar iyice fobimi coşturuyor. 5-8 kat arasında deprem sonrası yapılmış yapıları araştırıyorum. Forze kazıklı, tünel kalıp sistemli bazı sitelerde dahi durum içler acısı. Gece yakalanırsak, Türkiye gerçekten biter. İnanamıyorum 20 senede hiç bir önlem alınmamasına. İlginize teşekkür ederim. Özyurtlar firmasına güvenemiyor olsam da proje bazında araştıracağım.
Bunu dediğim için tepki göreceğim belki ama:
Öyle bir felaketi toplum olarak gayet hak ediyoruz bence.
Çalışan kazanır, elması kızarır. Bizim elmalar daha çekirdek, bir yaratıca bu kadar dua etmemiz de bundan zaten. Bizden bi b*k olmayacağını yine bizzat biz çok iyi biliyoruz çünkü.
Hocam toplumun yönelimlerinin ve tercihlerinin, bireylerin hayatını doğrudan etkilemesinin önüne geçen, standartları ve ciddiyeti olan bir devlet yapısı olmadığı sürece düzelmeyecek tabi...
Tek ama tek çaresi eğitim. Muasır medeniyet olmak. Başka hiç bir çaresi yok. 20-30 yıllık bir yapılanma ve bunu başlatacak bir enerji lazım. Bizim coğrafyamızda, komple bir yıkım olmadan çok zor bu saatten sonra.
O kadar hali belirsiz bina var ki. Ne denetleyen var, ne rapor veren. Deprem sonrası, marka firmaların sitelerine bile güvenemiyorum. 5.8 büyüklüğündeki depremde çatlayan, patlayanlarını biliyorum. Şayet, korkumun sebebi tamamen bunun farkında olmam. 99'dan beri o kadar çok bilgi edindim ki, dediğiniz gibi hiç bir destek beni sakinleştiremez muhtemelen. Beklenen deprem sonrasında (En kötü senaryoda, fay komple kırılır, gece yaşanır) yaşanacak krize müdahele edecek bir devletimizde yok maalesef. Nasıl, nereye, kime ulaşacaklar? Afet toplanma alanları bile kalmadı, yiyecek, barınma, arama kurtarma vs. çözülmesi imkansız.
Dediğiniz gibi, misal yapılışı itibari bu konular düşünelerek tasarlanmış Polat Tower gibi bir binada yaşıyor olsam hiç korkum olmaz zaten.
Şu an ise azap içinde, korku içerisinde geçiyor günlerim. (Korktuğum tek şey bu diyebilirim.)