Memleketim Kahramanmaraş'taki okul saldırısında vücudunu öğrencilerine siper ederek kahramanca şehit olan Ayla Kara hocamız benim de zamanında matematik öğretmenimdi. Ortaokulda ben de aynı sıralarda ders gördüm, bahçesinde doyasıya futbol oynadığımız, koridorlarında neşeli seslerin yankılandığı, iyi bir eğitim alarak arkadaşlarımla çok güzel vakit geçirdiğim o güzelim okulumu böyle elim bir hadiseyle tekrar hatırlamak beni derinden üzdü. Bizler öğretmenlerimize karşı saygılı ve birbirimize karşı şefkatliydik, arkadaşlarımızla tenefüste "simit" oynarken dahi birbirimizi çok fazla incitmemeye çalışırdık. Aradan çeken 15 yılda nesillerimiz ne ara bu kadar saygısız ve nefret dolu hale geldi kabullenmekte güçlük çekiyorum! Ne söylesem kifayetsiz kalacak ama biraz içimi dökmek istiyorum:

Ahmet Minguzi olayından beri neredeyse her hafta bir cinayet haberi aldık. Cezai yaptırımların uygulanmamasının, hukuğun işlevsiz hale getirilmesinin, okullarda disiplinin kaldırılıp eğitimin bir oyalanma sistemine dönüştürülmesinin sonuçlarını yaşıyoruz aslında. Önlem almadıkça yaşamaya da devam edeceğiz gibi gözüküyor! İşlerin bu raddeye geleceği belliydi aslında! Medyada sürekli şahit olduğumuz cinayetler genellikle örgütlü olmaktan ziyade fevri işleniyor, câni merhametten yoksun bir ortamda yetişmiş, ceza alacağını da düşünmediği için her türlü kahpeliği yapıyor, bunu da hak biliyor! Toplumda hala böyle "suça süreklenme potansiyeline" sahip birçok pimi çekilmemiş bomba mevcut. Bir şeylerin düzeltilmesi için daha kaç masumu kaybetmemiz gerekiyor acaba! Zaten melankolik bir insanım, bir de sürekli bu olaylara şahit olmak insanın iyice psikolojisini bozuyor. Ben bu haldeysem, bu kayıpları yaşayan ailelerin halini düşünemiyorum. Vefat eden öğretmenimize ve öğrencilerimize Allah'tan rahmet ve ailelerine sabır diliyorum. Milletimizin başı sağ olsun.