abi televizyon programlarında falan genelde çok fazla gövdenin altı yani bacaklar falan görünmüyor. Sizin de bacaklarınızın görünmesinin bi mantığı yok aslında. Gövde plan çekebilirsiniz. Tahminimce birbirinizden fazla açıkta olduğunuz için kadraj yine olmayabilir. Kamerayı yaklaştırıp lensi genişlettiğinizde de çok iyi bi görüntü almayabilirsiniz. Dolayısıyla şu anda bu eleştirimin çözümünü bulamadım.
Fakat ortadaki sehpa çok ucuz duruyor. Arka planda da 2 tane obje çok yalnız kaldıkları için göze hoş gelmiyor. O iki obje yani saat ve beyaz raf birbirleriyle hiç bi görsel dilde buluşmuyor. Saat fazla ikonik, raf ise bi o kadar sıradan. İkisinin kameraya açıları ve birbirlerine olan uzaklıkları göz yoruyor ya da beyaz raf hiç olmamalı belki de. Duvarın köşesine tam o açıyla kamerayı yerleştirmenin fiziksel bi zorunluluğu yoksa oransal olarak biraz manasız geliyor.
Sanırım dekor kısmına sadece arka planı doldursun diye dekor koymak yerine dekorları biraz daha bir bütün haline getirene kadar dekorsuz ya da sadece tek bir dekor kullanılılabilir. Kamera açısının şu anki hali pek anlamlı gelmiyor. Duvara paralel bir açıyla daha düz daha sade ve daha safe bi kadraj yakalayabilirsiniz. Yazdıktan sonra tekrar okuyunca çok fazla Dave Lee'yi beğenmemin etkisinde kaldığımı hissettim 🙂
Dekor işi tamamen bütçeyle ve imkanlarla alakalı. Dekor olabilecek kaliteli parçalar da genelde pahalı oluyor. Ama kimse sizi dekorunuz için izlemiyordur. Bu çağda çok fazla görsel kirliliğe maruz kaldığımız için artık minimal bi tasarım, daha fazla lp-mg, daha fazla sohbet, daha az kalabalık.
(kadrajı yüzdelik olarak incelersek mg-lp oran olarak fena değil. geri kalan ögelerin birbirleriyle bağalntısı pek yok ve hepsi yoğun derecede kalabalık içeriyor. duvar desenli raflar ağzına kadar dolu lp'nin kafasının arkasından küçük şeyler fırlıyor vs. eski kadrajda ise koltuk, perde, sehpa ve saat bence renk ve şekil açısından birbirleriyle bir bağ yakalıyordu.)
abi televizyon programlarında falan genelde çok fazla gövdenin altı yani bacaklar falan görünmüyor. Sizin de bacaklarınızın görünmesinin bi mantığı yok aslında. Gövde plan çekebilirsiniz. Tahminimce birbirinizden fazla açıkta olduğunuz için kadraj yine olmayabilir. Kamerayı yaklaştırıp lensi genişlettiğinizde de çok iyi bi görüntü almayabilirsiniz. Dolayısıyla şu anda bu eleştirimin çözümünü bulamadım.
Fakat ortadaki sehpa çok ucuz duruyor. Arka planda da 2 tane obje çok yalnız kaldıkları için göze hoş gelmiyor. O iki obje yani saat ve beyaz raf birbirleriyle hiç bi görsel dilde buluşmuyor. Saat fazla ikonik, raf ise bi o kadar sıradan. İkisinin kameraya açıları ve birbirlerine olan uzaklıkları göz yoruyor ya da beyaz raf hiç olmamalı belki de. Duvarın köşesine tam o açıyla kamerayı yerleştirmenin fiziksel bi zorunluluğu yoksa oransal olarak biraz manasız geliyor.
Sanırım dekor kısmına sadece arka planı doldursun diye dekor koymak yerine dekorları biraz daha bir bütün haline getirene kadar dekorsuz ya da sadece tek bir dekor kullanılılabilir. Kamera açısının şu anki hali pek anlamlı gelmiyor. Duvara paralel bir açıyla daha düz daha sade ve daha safe bi kadraj yakalayabilirsiniz. Yazdıktan sonra tekrar okuyunca çok fazla Dave Lee'yi beğenmemin etkisinde kaldığımı hissettim 🙂
Dekor işi tamamen bütçeyle ve imkanlarla alakalı. Dekor olabilecek kaliteli parçalar da genelde pahalı oluyor. Ama kimse sizi dekorunuz için izlemiyordur. Bu çağda çok fazla görsel kirliliğe maruz kaldığımız için artık minimal bi tasarım, daha fazla lp-mg, daha fazla sohbet, daha az kalabalık.
(kadrajı yüzdelik olarak incelersek mg-lp oran olarak fena değil. geri kalan ögelerin birbirleriyle bağalntısı pek yok ve hepsi yoğun derecede kalabalık içeriyor. duvar desenli raflar ağzına kadar dolu lp'nin kafasının arkasından küçük şeyler fırlıyor vs. eski kadrajda ise koltuk, perde, sehpa ve saat bence renk ve şekil açısından birbirleriyle bir bağ yakalıyordu.)